Facebook
DE
pl

Übersetzungen

“Tomasz Konieczny, jugendlich leuchtend freilich, singt diesen Jupiter in Salzburg schier unübertrefflich. Sein Bariton strömt in ebenmäßigem Legato, lichterfüllt, weich, voll Kraft und unermesslicher Großzügigkeit. Die Stimme strahlt perfekt über den mitschwingenden Kopf ab. Die Artikulation ist vorbildlich.” FRANKFURTER ALLGEMEINE / 02.08.2016

“Tomasz Konieczny, jugendlich leuchtend freilich, singt diesen Jupiter in Salzburg schier unübertrefflich. Sein Bariton strömt in ebenmäßigem Legato, lichterfüllt, weich, voll Kraft und unermesslicher Großzügigkeit. Die Stimme strahlt perfekt über den mitschwingenden Kopf ab. Die Artikulation ist vorbildlich.” FRANKFURTER ALLGEMEINE / 02.08.2016

DER FLIEGENDE HOLLÄNDER
HOLLÄNDER MONOLOG – MONOLOG HOLENDRA

Die Frist ist um – Termin upłynął
Und abermals verstrichen sind sieben Jahr – I po raz kolejny skreślono siedem lat
Voll Überdruss wirft mich das Meer ans Land – Pełne niesmaku wyrzuca mnie morze na ląd
Ha, stolzer Ozean – Ha, dumny oceanie!
In kurzer Frist sollst Du mich wider tragen – Niebawem bedziesz mnie musiał znów unieść
Dein Trotz ist beugsam – Twój sprzeciw jest zmienny
Doch ewig meine Qual – Jednak wiecznym – moje cierpienie…

Das Heil, das auf dem Land ich suche – Zbawienie, którego szukam na lądzie,
Nie werd ich es finden – Nigdy go nie znajdę

Euch des Weltmeers Fluten bleib ich getrue – Wam – przypływom świata mórz pozostanę wierny
Bis eure letzte Welle sich bricht – Póki wasza ostatnia fala się nie przełamie
Und euer letztes Naß versiegt – I póki wasza ostatnia wilgoć nie przepadnie.

Wie oft in Meeres tiefsten Schlund – Jak często w morza najgłębszą otchłań
Stürzt ich voll Sehnsucht mich hinab – Pełen tęsknoty się rzucałem
Doch ach, den Tod – ich fand ihn nicht – Jednak, ach, śmierci – tej nie znalazłem
Ha! Wo der Schiffe furchtbar Grab – Ha! Gdzie statków straszliwy grób
Trieb mein Schiff ich zum Klippen Grund – pędziłem tam mój statek wprost na denną rafę
Doch ach! Mein Grab – es schloß sich nicht – Jednak ach! Mój grób się nie domknął

Verhönend droht ich den Piraten – Szydząc, groziłem piratom
Im wilden Kampfe hofft ich Tod – Na, w dzikiej walce, śmierć mając nadzieję.
– Hier! – rief ich – Zeige Deine Taten! – – Tu! – wołałem – pokaż co potrafisz!
Vin Schätzen voll ist Schiff und Boot – Pełen bogactw jest statek i łódź…

Doch, ach!, des Meers barbarscher Sohn – Jednak, ach!, mórz najbardziej barbarzyński syn
Schlägt bang das Kreuz – załamuje lękliwie swój maszt.

TANNHÄUSER (3. AKT – SCENA 2.)
WOLFRAM – PIEŚŃ DO GWIAZDY

Wie Todesahnung. Dämmrung deckt die Lande – Jak przeczucie śmierci. Zmierzch pokrywa ziemię
umhüllt das Tal mit schwärzlichem Gewande – Zasnuwa dolinę czarniejącą szatą
Der Seele, die nach jenen Höhn verlangt – Duszy, która wyskości pragnie
vor ihrem Flug durch Nacht und Grausen bangt – Tuż przed jej lotem poprzez noc i zgrozy się lęka
da scheinest du, o lieblichster der Sterne – wtedy pojawiasz się ty, o najmilsza z gwiazd
dein sanftes Licht entsendest du der Ferne – twoje aksamitne światło przesyłasz oddali
die nächt’ge Dämmrung teilt dein lieber Strahl – twój ukochany promień rozdziela nocny mrok

und freundlich zeigst den Weg du aus dem Tal – i przyjaźnie pokazujesz drogę wyjścia z doliny,
O du, mein holder Abendstern – O ty, moja cudowna wieczorna gwiazdo

wohl grüßt’ ich immer dich so gern – zawsze wszak witałem cię tak chętnie
vom Herzen, das sie nie verriet – z serca, które jej nigdy nie zdradzi
grüß sie, wenn sie vorbei dir zieht – pozdrów ją, jeśli będzie szybować obok ciebie.

wenn sie entschwebt dem Tal der Erden – jeśli oddali się od ziemskiej doliny
ein sel’ger Engel dort zu werden! – aby tam zostać błogosławionym aniołem!

PARSIFAL (1. AKT)
MONOLOG AMFORTASA Z 1 AKTU

Nein! Lasst ihn unenthüllt! – Nie! Pozostawcie go zasłoniętym!
Oh! Das keiner, keiner diese Qual ermisst – O! Że nikt, nikt tej męki nie zmierzy
Die mir der Anblick weckt – którą we mnie ten moment wzbudza
Der euch entzückt! – który was oczarowuje!
Was ist die Wunde? Ihrer Schmerzenwut, – Czym jest ta rana? Jej wściekły ból,
gegen die Not, die Höllenpein, – wobec tej powinności, wobec tej piekielnej męki,
zu diesem Amt, verdammt zu sein! – zostać przeklętym do sprawowania tego urzędu!
Wehvolles Erbe dem ich verfallen, – Pełne boleści dziedzictwo, któremu przepadłem,
Ich, einzger Sünder unter allen, – ja, jedyny grzeszny spośród wszystkich,
Des höchsten Heiligtums zu pflegen, – aby sprawować opiekę nad najwyższą świętością,
Auf Reine herab zu flehen seinen Segen! – I to Najczystsze o błogosławieństwo błagać!
O! Strafe ohne gleichen, – o! Kara która nie ma równej sobie,
Des, ach, gekränkten Gnadenreichen – tego, ach, umęczonego, pełnego łaski…
Nach ihm, nach seinem Weihegruße, – Jego, jego świętego pozdrowienia,
Muss sehnlich mich`s verlangen, – muszę chciwie łaknąć
Aus tiefster Sele Heilesbuße, – z głębi, nie uzdrowionej z pokuty, duszy
Zu ihm muss ich gelangen… – do niego muszę się udawać…
Die Stunde naht – Godzina się zbliża…
Ein Lichtstrahl senk sich auf das heilige Werk – Promień światła kładzie się na świętym przyrządzie,
Die Hülle fällt – Osłona opada…
Dich frage ich, gepriesner Engel Gottes – Ciebie pytam, sławiący Boga aniele
Der meines Heils Bedingung mir gewann – Który mi, warunek mojego zbawienia zdobyłeś
War ich unselger Spielwerk deines Spottes – Czy byłem tylko nieszczęśliwą zabawką twojego szyderstwa,
Als die Erlösung du mir zeigtest an? – gdy wyzwolenie mi pokazałeś?
Vergebne Hoffnung! – Daremna nadzieja!
Furchtbar eitler Wahn! – Straszliwie próżna mara!
Nur eine Hoffnung soll mir bleiben – Tylko jedna nadzieje mi pozostaje
Nur eine unerschöttert stehn – Tylko jedna nieporuszenie trwa
So lang der Erde Keim auch treiben – tak długo jak ziemi zarodki ją drążą
So muss sie doch zu Grunde gehn – przecież w końcu musi przestać istnieć!
Des Weihgefässes, göttlicher Gehalt – Boska zawartość świętego naczynia,
Erglüht mit läuchtender Gewalt – Rozżarza się ze świetlistą mocą,
Durchzückt von selegsten Genußes Schmerz, – Wzdraga się, po błogosławionym sporzyciu, ból,
Des heiligsten Blutes Quel, – Czuję jak najświętszej krwi źródło
Fühl ich sich gießen in mein Herz. – wlewa się do mojego serca.
Des eignen, sündigen Blutes Gewell, – Teraz tej własnej, grzesznej krwi fala,
In wahnsinniger Flucht muss mir zurück dann fließen – w szalonej ucieczce musi spowrotem płynąć,
In die Welt der Sündensucht – do świata grzesznego pragnienia,
Mit wilder Scheu sich ergießen – z dzikim wstydem się przelać.
Von neuem sprengt es das Tor, – Od nowa przeskakuje przez tę bramę,
Daraus es nun strömt hervor – skąd teraz się wylewa,
Hier durch die Wunde, der seinen gleich, – tu przez ranę, która identyczna z jego raną,
Geschlagen von desselben Speres Streich – zadana tej samej włóczni ciosem,
Der dort den Erlöser die Wunde stach – która tam Zbawicielowi zadała ranę,
Aus der mit blutgen Tränen – z której krwawymi łzami,
Der göttliche weint ob der Menschheit Schmach – bóstwo płacze nad ludzką nędzą i wstydem
In Mittleids heiligen Sehnen – we współczucia świętym pragnieniu.
Und aus der nun mir, an heiligster Stelle – I z której teraz mi, w tym najświętszym miejscu,
Dem Pfleger göttlichster Gütter, – Opiekunowi najbardziej boskich dóbr,
des Erlösungs Balsams Hüter, – Strażnikowi wybawiającego balsamu,
das heisse Sündenblut – ta piekąca, grzeszna krew,
entquilt ewig erneut aus des Sehnensquele – wycieka wiecznie od nowa z tęsknoty źródła,
Das, ach, keine Büßung je ihr stillt! – Którego, ach, żadna kara nie uciszy!
Erbarmen! – Litości!
Erbarmen! – Litości!
Du Allerbarmer, ach erbarmen! – Ty – wszystkich Wybawicielu, ach litości!
Nimm mir mein Erbe, schließe die Wunde! – Zabierz mi moje dziedzictwo, zamknij tę ranę!
Das heilig ich sterbe! – Abym zbawiony umarł!
Rein dir, gesunde… – Czysty Tobie, uzdrowiony…

DAS RHEINGOLD (4. OBRAZ)
ALBERICHS FLUCH
PRZEKLEŃSTWO ALBERICHA

Schmähliche Tücke. Schändlicher Trug – Haniebna złośliwość. Wstydliwe oszustwo.
Schmähliche Tücke. Schändlicher Trug – Haniebna złośliwość. Wstydliwe oszustwo.
Wirfst Du, Frecher, die Schuld mir vor – Zarzucasz winę, bezczelniku, mnie
Die dir so wonnig erwünscht? – której sobie tak rozkosznie życzysz?
Wie gern raubtest du selbst dem Rheine das Gold, – jakże chętnie sam byś zrabował Renowi złoto
War nur so leicht die Kunst es schmieden erlangt – gdyby tylko sztuka wytopienia była łatwa
Wie glückt es nun dir Gleißner zum Heil, – jak ci się też błyskotniku, szczęści na zdrowie,
Dass der Niblung, ich, aus schmählicher Not – że to Niblung – ja – w hańbiącej potrzebie
In des Zornes zwange, – w gniewu skrępowaniu,
Den schrecklichen Zauber gewann, – Ten straszliwy czar zdobyłem
Des Werk nun lustig Dir lacht? – Którego dzieło tak pociesznie ciebie teraz bawi?
Des unseligen, Angstversehrten – tego nieszczęśliwego, tego lękiem śmiertelnie poranionego,
fluchfertige, furchtbare Tat – Jego przekleństwa straszliwy akt
Zu fürstlichen Tand soll sie fröhlich dir taugen, – jako książęca błyskotka ma ci teraz wesoło służyć
Zur Freude die frommen mein Fluch? – do zabawy, tobie cnotliwemu moje przekleństwo?
Hüte dich, herrischer Gott! – Strzeż się, władczy boże!
Frevelte ich, so frevelt ich frei an mir: – popełniłem świętokradztwo ja, ale zgrzeszyłem tylko na sobie:
Doch an allem was war, ist und wird – Jednak nad wszystkim co było, jest i będzie
Frevelst ewiger du – popełnisz świętokradztwo ty – wiekuisty
Entreißest du frech mir den Ring! – gdybyś wyrwał mi bezczelnie ten pierścień!
Ha! Zertrümmert! Zerknickt! – Ha! Zrujnowany! Ztrzaskany!
Der Traurigen traurigster Knecht! – Ze wszystkich smutnych, najsmutniejszy pachołek!
Bin ich nun frei? Wirklich frei? – jestem wolny? Naprawdę wolny?
So grüß euch dann meiner Freiheit erster Gruß – tak więc pozdrawia was mojej wolności pierwszy ukłon!
Wie durch Fluch er mir geriet, – Tak jak poprzez przekleństwo się u mnie znalazł,
Verflucht sei dieser Ring! – tak przeklęty niech będzie ten pierścień!
Gab sein Gold mir Macht ohne Maß, – dało mi jego złoto władzę bez miary,
Nun zeug sein Zauber Tod dem, der ihn trägt! – Teraz przyniesie śmierć jego czar temu, kto go nosi!
Kein Froher soll seiner sich freun, – Nikt, kto wesoły nie będzie się nim cieszył,
Keinem Glücklichen lache sein lichter Glanz! – żadnego szczęśliwca nie ucieszy jego świetlisty blask!
Wer ihn besitzt, den sehre die Sorge, – Kto go posiądzie, tego niech trawi strach,
Und wer ihn nicht hat, den nage der Neid – A tego, kto go nie ma, niech łamie zazdrość!
Jeder giere nach seinem Gut, – każdy będzie chciwie żądał jego wartości
doch keiner genieße mit Nutzen sein – ale nikt go z pożytkiem nie skonsumuje!
Ohne Wucher hüt ihn sein Herr; – Bez korzyści będzie go strzegł jego pan;
Doch den Würger zieh er ihm zu! – dusiciela będzie jednak przyciągał!
Dem Tode verfallen feßle den Feigen die Furcht: – Przerażenie skrępuje tchórza, już przepadłego śmierci:
So lang er lebt sterb er lechzend dahin – który jak długo jak żyje, będzie chciał całym pragnieniem oddać życie za niego,
Des Ringes Herr als des Ringes Knecht! – Pan pierścienia jako pierścienia pachoł!
Bis in meiner Hand den geraubten wieder ich halte! – Dopóki w swojej ręce, tego zrabowanego, znów ja nie będę trzymał!
So segnet in höchster Not der Nibelung seinen Ring: – tak błogosławi, w najwyższej potrzebie, Niblung swój pierścień:
Behalt ihn nun, hüte ihn wohl! – Zatrzymaj go, strzeż go dobrze!
Meinem Fluch fliehest du nicht! – Przed moim przekleństwem nie uciekniesz!

WALKÜRE (3. AKT)
WOTANS ABSCHIED – POŻEGNANIE WOTANA

Leb wohl du kühnes, herrliches Kind – Żegnaj, dzielne, wspaniałe dziecko
Du meines Herzens heiligster Stolz – Mojego serca najświętsza dumo
Leb wohl – Bądź zdrowa
Leb wohl – Bądź zdrowa
Leb wohl… – Żegnaj…
Muss ich dich meiden – Będę Cię musiał unikać
Und darf nicht minnig – I nie wolno mi będzie miłośnie
Mein Gruß dich mehr grüßen – moim pozdrowieniem cię więcej powitać
Sollst du nun nicht mehr – Nie będziesz już mogła
Neben mir reiten – obok mnie szarżować
Noch Meth beim Mal mir reichen – ani podać mi miodu podczas uczty
Muss ich verlieren – muszę stracić
Dich, die ich liebe – Ciebie, którą kocham
Du lachende Lust meines Auges – Ty śmiejąca się rozkoszy moich oczu.
Ein bräutliches Feuer soll Dir nun brennen – Niech więc narzeczeński ogień ci zapłonie
Wie nie einer Braut es gebrannt – jaki nigdy żadnej pannie młodej jeszcze nie płonął
Feurige Glut umglühe den Fels – Płomienny żar opłoni tę skałę
Mit zehrenden Schrecken scheuch es den Zagen – Z trawiącym przerażeniem spłoszy tchórza
Der Feige flehe Brünhildes Fels – Kto bojaźliwy – ucieknie od Brunhildy skały
Denn einer nur freie die Braut – bo tylko jeden zdobędzie tę brankę
Der Freier wie ich der Gott – ten pretendent jak bóg – ja
Der Augen leuchtendes Paar – Ta, błyszczących oczu para,
Das oft ich lechelnd gekost – której tak często, uśmiechając się, mogłem kosztować,
Wenn Kampfes Lust ein Kuss Dir lohnte – Gdy do walki ochota pocałunkiem Cię nagradzała
Wenn kindisch lallend der Helden Lob – bo dziecinnie gaworząc, pochwała kolejnego bohatera
Von holden Lippen Dir floss – z wdzięcznych ust ci spływała.
Dieser Augen strahlendes Paar – tych oczu promieniejąca para
Das oft im Sturm mir geglänzt – Która tak często podczas nawałnic mi błyszczała
Wenn Hoffnungssehnen das Herz mir sengte – Gdy nadziei tęsknota moje serce paliła
Nach Weltenwonne mein Wunsch verlangte – Do rozkoszy świata wyrywała się pałając moja wola
Aus wild webenden Bangen – z dziko utkanych, pętających mnie więzów.
Zum letzten Mal letz es mich heut – ona po raz ostatni mi się dziś spóźnia
Mit des Lebewohles letztem Kuss – z ostatnim pożegnania pocałunkiem.
Dem glücklichern Manne glänze sein Stern – Szczęśliwemu mężczyźnie zapłonie jego gwiazda
Dem unseligen Ewgen muss es scheidend sich schliessen – która nieszczęśliwemu Wiecznemu musi tu w rozstaniu zgasnąć.
Denn so kehrt der Gott sich dir ab – bo tak właśnie odwraca się od ciebie bóg
So küsst er die Gottheit von dir. – tak odcałowuje od Ciebie boskość.
Loge hör! Lausche hierher! – Loge słysz! Nasłuchuj tutaj!
Wie zuerst ich dich fand als feurige Glut – jak na początku cię znalazłem w płonącym żarze
Wie dann einst du mir schwandest als scheifender Lohe – Jak się potem, jako wszędobylski płomień, wymknąłeś,
Wie ich dich bannt – jak cię wtedy związałem
Bann ich dich heut – tak wiążę cię i dziś!
Herauf wabernde Lohe! – Do mnie, pryskający, iskrzący płomieniu!
Umlodre mir feurig den Fels! – Otocz mi topiącym, płynnym płomieniem tę skałę!
Loge! Loge! Hierher! – Loge! Loge! Tutaj!
Wer meines Speres Spitze fürchtet – Kto obawia się ostrza mojego oszczepu
Durchschreite das Feuer nie! – Ten nie przekroczy tego ognia nigdy!
Keinem Glücklichen lache sein lichter Glanz! – żadnego szczęśliwca nie ucieszy jego świetlisty blask!